മഴ

ന്നെത്തി നീ, ഒരു വരദാനം പോലെ
ഭൂമീ ദേവിതന്‍ വ്രത ഭംഗിതയായ്
ധരണിതന്‍ നിവാസികളാം ജീവജന്തുക്കള്‍ക്ക്
കൊടും വേനലില്‍ ഒരാശ്വാസമായ്

ഒരു യാഗാന്ത്യത്തിന്‍ സാഫല്യമോ നീ?
അതോ പൈങ്കിളി കഥതന്‍ മേഘാശ്രുവോ?
ഐരാവതത്തിന്‍ ചീറ്റലെന്ന ഐതിഹ്യമോ?
അതോ നവയുഗസിദ്ധാന്തത്തിന്‍ ശാസ്ത്രീയ പരിണാമമോ?

ക്ഷോഭിക്കുന്ന മാനവും, മണ്ഡൂക രോദനവും
വാകമരത്തോടു കിടപിടിക്കുന്ന കാറ്റും
നിന്‍സന്തത സഞ്ചാരികളാം മേഘഗര്‍ജ്ജനവും കൊള്ളിയാനുമൊക്കെ
അറിയിക്കുന്നു നിന്‍ സംപൂജ്യാഗമനം

നിന്‍ ആഗമനത്താല്‍ പുളകമണിയുന്നു ഭൂമി
സന്തോഷത്താല്‍ നൃത്തമാടീടുന്നു പക്ഷിമൃഗാദികള്‍
വിടര്‍ന്ന മൂകത്താല്‍ പുഞ്ചിരിച്ചീടുന്നു പൂക്കള്‍
ഉത്സവത്തിമിര്‍പ്പിന്റെ ലഹരിയാലെന്ന പോലെ പ്രപഞ്ചം

ഒടുവില്‍ ആരും ക്ഷണിക്കാതെ എങ്ങു നിന്നോ വന്നെത്തിയ നീ
സര്‍വ്വര്‍ക്കും മംഗളവും ഐശ്വര്യവും നേര്‍ന്നുകൊണ്ട്
വീണ്ടും വരും എന്ന സന്ദേശവും നല്‍കി
അനന്തതയിലേക്കെങ്ങോ മറയുന്നു മായുന്നു.

എഴുതിയത്: മനോജ്, PhD scholar, IIT Madras.

Advertisement

Leave a Comment

Filed under കവിത

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Connecting to %s